Ervaringen uit voorgaande jaren
Terugblik
De afgelopen drie jaar mochten we jaarlijks een groep vermoeide mantelzorgers ontvangen. Onder deskundige leiding werd hen een 3 daags gevarieerd programma geboden waarin rust, ontspanning en ervaringen delen centraal stonden.
Enkele uitspraken van deze mantelzorgers na afloop:
'Geven' is voor mij een gewoonte geworden; 'ontvangen' is soms zo moeilijk. Jullie ontvangst is een cadeautje geweest. Het heerlijke eten, de rust van de tuin, de liefdevolle zorg, te veel om op te noemen. Het was geweldig.
Toen ik kwam, gonsde mijn hoofd. Na enkele dagen bij jullie was er een groot verschil merkbaar. Er kwam rust in mijn hoofd. Ik kan de mantelzorg nu weer beter aan.
Deze dagen hebben mij beschutting en veiligheid gegeven. Ik weet nu dat het belangrijk is dat ik ook goed voor mezelf zorg.
Ik weet nu dat er mensen zijn met wie ik mijn zorgen kan delen. Mensen die me begrijpen, voor wie ik me niet groter en sterker hoef voor te doen dan ik ben. Dat schept een band die blijft.
Ik heb hier veel liefde gevoeld, het was een warm bad. Ik heb hier voor het eerst kunnen huilen en dat luchtte ontzettend op.
Het praten en delen met lotgenoten gaf me, hoe vreemd dat ook klinkt, veel troost.
Ik voel me van binnen weer blij, ik kan er weer heel lang tegenaan; ik heb weer moed om verder te gaan.
Dat dit een huis van God was heeft mij daarbij een apart gevoel van binnen gegeven.
Ik was dood en doodmoe. Door deze dagen heb ik weer de kracht gevonden om de volgende hobbel te nemen.